The ''Varvakeion'' Athena (first half of 3rd century A.D.)

 

H Aθηνά του Bαρβακείου (πρώτο μισό του 3ου αι. μ.Χ.)

Πρόκειται για το πιστότερο και πληρέστερα σωζόμενο αντίγραφο του λατρευτικού αγάλματος της Aθηνάς Παρθένου του Φειδία, που τοποθετήθηκε μέσα στον Παρθενώνα το 438 π.X.

H Aθηνά φοράει αττικό πέπλο και το στήθος της καλύπτει φολιδωτή αιγίδα με γοργόνειο και φίδια. Στην κεφαλή φοράει αττικό κράνος με σηκωμένες παραγναθίδες και τρία λοφία, από τα οποία το κεντρικό απολήγει εμπρός σε σφίγγα, ενώ τα πλαϊνά απολήγουν σε πήγασους.

Στην παλάμη του δεξιού χεριού της στέκεται μια Nίκη έτοιμη να πετάξει. Tο αριστερό χέρι το ακουμπά στην ασπίδα στην εσωτερική πλευρά της οποίας είναι κουλουριασμένο ένα φίδι, ο Eριχθόνιος. Σε πολλά σημεία του αγάλματος σώζεται κόκκινο και κίτρινο χρώμα.

Φανταστείτε το πρωτότυπο έργο… 12 φορές μεγαλύτερο με τα γυμνά μέλη του σώματος της θεάς φτιαγμένα από ελεφαντόδοντο και το υπόλοιπο να είναι επενδυμένο με φύλλα χρυσού.

Συλλογή Γλυπτικής, Αίθουσα 20

EN

#ISDAY

The ''Varvakeion'' Athena (first half of 3rd century A.D.)

This statuette is the most faithful and best-preserved copy of the cult statue of the Athena Parthenos by Pheidias, which was erected in the Parthenon in 438 B.C.

Athena wears the Attic peplos. Her entire breast is covered by a scaly aegis adorned with the gorgoneion at the centre and snakes around the edge. On her head she wears an Attic helmet with raised cheekpieces and three crests, the one in the middle ending at the front in a sphinx and the side ones in winged horses (pegasoi).

In her right palm stands a Nike, ready to fly. The left arm rests on her shield. On the inside of the shield is Erichthonios, coiled as sacred snake. Traces of red and yellow paint are preserved in many parts of the statuette.

Now imagine the original work… It was approximately twelve times larger than the Varvakeion copy, had the naked parts of the body made of ivory, whereas the rest of the statue was faced with leaves of gold.

Sculpture Collection, Gallery 20

Hellenic National Archaeological Museum / Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο

The true measure of a man is not found in his title, his position, or what others can do for him.

 

The true measure of a man is not found in his title, his position, or what others can do for him.

It is found in how he treats the Brother who needs encouragement, the chapter that needs support, the young man looking for mentorship, the elder Brother who deserves respect, and the community that may never be able to repay him.

That is the spirit of AHEPA.

As AHEPA Brothers, we are called to serve with humility, dignity, and purpose. Our mission is not only to preserve our Hellenic ideals, but to live them — through service, philanthropy, education, civic responsibility, and brotherhood.

A true Brother does not ask, “What can I gain?”

He asks, “How can I help?”

When we lift one another up, when we support our chapters, when we serve our communities, and when we treat every person with respect regardless of status or benefit, we strengthen the very foundation of AHEPA.

Brotherhood is measured by service.

Leadership is measured by humility.

Character is measured when nothing is expected in return.

That is the true meaning of this quote — and that is the standard we should always strive to uphold as AHEPA Brothers.

Bro. Konstantinos Prentzas

AHEPA District 6 

Ο Ηνίοχος των Δελφών

 

Ο Ηνίοχος των Δελφών.

Από Helena Koumpenaki

Αναπαράσταση του περίφημου Ηνίοχου, γλυπτό έργο των Δελφών, απο τα σπουδαιότερα ίσως έργα του Πυθαγόρα του Ρηγίου ή Πυθαγόρα του Σαμίου, φημισμένου αρχαίου Έλληνα γλύπτη του 5ου αιώνα πκχ, ο οποίος γεννήθηκε στη Σάμο και αποδήμησε στην Μεσσήνη της Ιταλίας στις αρχές του 5ου αιώνα πκχ.

Το άγαλμα του Ηνίοχου αποτελεί το σωζόμενο τμήμα χάλκινου συμπλέγματος που είχε αφιερωθεί στο ιερό από τους Δεινομενίδες, δυναστική οικογένεια της Γέλας στη Σικελία. Βρίσκεται στο Αρχαιολογικό Μουσείο Δελφών και αποτελεί ίσως το γνωστότερο έκθεμά του και ένα από τα σημαντικότερα γλυπτά της αρχαίας ελληνικής τέχνης της πρώιμης κλασικής εποχής. Η δημιουργία του χρονικά τοποθετείται αμέσως μετά τους Περσικούς πολέμους, ενώ ως δημιουργός του έχει προταθεί ο Πυθαγόρας ο Ρήγιος/Σάμιος ή, κατ' άλλους, ο Κάλαμις ή ο Κριτίας.

Ancient Greek Civilization - Αρχαία Ελλάς

The two generals who fought at the Kalka River were Jebe and Subutai, and by 1223 they had already been raiding continuously for three years.

 The two generals who fought at the Kalka River were Jebe and Subutai, and by 1223 they had already been raiding continuously for three years.

Starting from Persia, they had cut through the Caucasus, defeated the Kingdom of Georgia, destroyed an Alan-Circassian coalition, then turned on the Cumans, a Turkic nomadic people who controlled the steppes north of the Black Sea.

When the Cumans fled westward, their Khan rode to his son-in-law, the Rus prince Mstislav the Bold of Galicia, and begged for help.

Mstislav gathered a coalition of Rus princes, including Mstislav III of Kiev, and assembled a force of somewhere between 30,000 and 80,000 men depending on the source.

The coalition crossed the Dnieper River and pushed east across the open steppe. An early skirmish went their way. They overran a Mongol rearguard of around 1,000 men and killed its commander.

What they did not understand was that the rearguard existed specifically to be destroyed. It was bait, and the chase that followed was the trap.

Jebe and Subutai rode east for nine days and the Rus princes followed, stretched out across the steppe in a loose, disorganized column, each prince commanding his own contingent, no unified command, no shared plan, growing more confident with every mile of empty steppe the Mongols appeared to cede.

They had never seen this before. No army in their experience ran this far without turning to fight. On the ninth day, at the banks of the Kalka River, the Mongols turned.

The attack began before the coalition had fully crossed the river. Jebe and Subutai hit from the front and flanks simultaneously with horse archers who fired at range, targeting horses and opening gaps in the line.

The Cumans broke first and ran straight back through the Rus ranks behind them, shattering formation as they went. The Mongol heavy cavalry drove through the gaps.

The army of Chernigov, still advancing and unaware the battle had even started, collided headlong with the retreating Cumans and collapsed into the confusion.

Smoke bombs disrupted any attempt to coordinate. The Rus forces surrounded on three sides and with the river at their backs were cut apart unit by unit.

Ancient History & World Mythology Page

London Marathon; AHEPA

 This Week: Greeks on Parade; Theros Finishes London Marathon; AHEPA Veterans Honored in Pensacola; Kaitson Visits El Camino Real District 20; AHEPA Senior Living Cuts Ribbon on 72 New Affordable Apartments in South Bend; ASL Names Jeff Thomasson Chief Financial Officer; Paid Internship Opportunity for Active Sons of Pericles & Maids of Athena; Supreme President E. Chris Kaitson Announces Recent Philanthropic Endeavors; Publications Deadline One Day Away; Greek American News Digest & More! https://conta.cc/4ugkcPN

Order of AHEPA

When Messolonghi Came to New York

 

As I had mentioned in an earlier post, I wanted to write separately about the Governor of Western Hellas, the Mayor of Messolonghi, and the many exceptionally wonderful people from Messolonghi and the greater Aetolia-Acarnania region who joined us during the final days leading up to the Greek Independence Day Parade in New York on Fifth Avenue.

They traveled from the Hellenic Republic at considerable personal and organizational expense in order to be with us, and it was a profound honor — not only for me personally, but for the entire Hellenic -American community — to welcome them during this historic commemorative year. From the very beginning, one of the major themes I consistently emphasized throughout the 2026 celebrations was the 200th Anniversary of the Exodus of Messolonghi, one of the most sacred and defining moments in the history of the Greek War of Independence.

Because of the importance of this anniversary, I made arrangements for the delegation from Messolonghi to participate in multiple events surrounding the Parade. Prior to the final public meeting of the Federation before the Parade, we organized a special historical presentation on the Exodus of Messolonghi, including the screening of an extraordinary commemorative video (https://drive.google.com/.../1fQbmbguq06lex47I9kl.../view... ) that premiered on that occasion. At the historic Bowling Green Flag Raising Ceremony , although they were not originally scheduled in the official program , I made certain that they would perform and be recognized before the community gathered there.

At the Greek Independence Day Gala at Cipriani 42nd Street, I also ensured that their dancers were able to present the traditional dances of Aetolia-Acarnania, an essential expression of the local cultural identity and historical memory of Messolonghi itself. Yet that evening they gave all of us an extraordinary surprise.

They performed the legendary RAST — perhaps the most unique and emblematic dance tradition associated with the greater Messolonghi region and deeply connected symbolically to the Exodus itself. Distinguished by its singular rhythm, emotional expressiveness, and distinctly Doric character, the dance highlights the improvisational abilities of the lead dancer while reflecting the strength, austerity, and spirit of the region. For most in attendance, it was the first time witnessing this remarkable tradition.

That same evening, during a special presentation I had the great honor of presenting to Governor Nektarios Farmakis, as representative of Western Greece, the 205/250 Eagle — 200th Anniversary of the Exodus of Messolonghi Commemorative Award. Governor Farmakis was accompanied on stage by the dancers from Messolonghi, and following his remarks one of the dancers stepped forward and sang, before an astonished audience, one of the great emblematic kleftika songs associated with the Exodus.

For me personally, it became one of the defining moments of the entire evening.

The kleftika songs have been deeply embedded within me since childhood. They bring back memories of relatives long gone, of voices heard in homes and gatherings many years ago, of an older Hellenic world carried through memory, song, and sacrifice. To this day, these songs stir something profound within me. They are not simply music, they are living history.

Messolonghi, on this 200th Anniversary of the Exodus, stands eternally as a symbol of sacrifice, courage, resistance, and liberty. The heroic Exodus of 1826 shocked the conscience of the world and intensified the great wave of Philhellenism that ultimately strengthened international support for the Hellenic cause and the rebirth of Hellas.

Then came another deeply moving moment.

On the Sunday morning before the Parade, during the traditional Parade Breakfast at The Pierre Governor Farmakis spoke before those assembled. Afterwards, I was profoundly touched and honestly taken aback when he and the many wonderful people from Messolonghi who were present in traditional dress presented me with an extraordinary gift: a complete traditional costume of the Messolonghi region, from the headgear to the shoes, richly decorated and beautifully crafted.

It was an act of generosity, friendship, and honor that I will never forget.

Loosely translated:

Όταν το Μεσολόγγι Ήρθε στη Νέα Υόρκη

Όπως είχα αναφέρει σε προηγούμενη ανάρτηση, ήθελα να γράψω ξεχωριστά για τον Κυβερνήτη της Δυτικής Ελλάδας, τον Δήμαρχο Μεσολογγίου και τους πολλούς εξαιρετικά υπέροχους ανθρώπους από το Μεσολόγγι και την ευρύτερη περιοχή της Αιτωλοακαρνανίας που μας συνόδευσαν τις τελευταίες ημέρες πριν από την Παρέλαση της Ημέρας Ανεξαρτησίας της Ελλάδας στη Νέα Υόρκη, στην Πέμπτη Λεωφόρο.

Ταξίδεψαν από την Ελληνική Δημοκρατία με σημαντικά προσωπικά και οργανωτικά έξοδα για να είναι μαζί μας και ήταν μεγάλη τιμή - όχι μόνο για μένα προσωπικά, αλλά για ολόκληρη την ελληνοαμερικανική κοινότητα - να τους καλωσορίσω κατά τη διάρκεια αυτού του ιστορικού αναμνηστικού έτους. Από την αρχή, ένα από τα κύρια θέματα που τόνιζα σταθερά σε όλους τους εορτασμούς του 2026 ήταν η 200ή επέτειος της Εξόδου του Μεσολογγίου, μια από τις πιο ιερές και καθοριστικές στιγμές στην ιστορία της Ελληνικής Επανάστασης.

Λόγω της σημασίας αυτής της επετείου, έκανα διευθετήσεις ώστε η αντιπροσωπεία από το Μεσολόγγι να συμμετάσχει σε πολλαπλές εκδηλώσεις γύρω από την Παρέλαση. Πριν από την τελική δημόσια συνάντηση της Ομοσπονδίας πριν από την Παρέλαση, οργανώσαμε μια ειδική ιστορική παρουσίαση για την Έξοδο του Μεσολογγίου, συμπεριλαμβανομένης της προβολής ενός εξαιρετικού αναμνηστικού βίντεο (https://drive.google.com/.../1fQbmbguq06lex47I9kl.../view... ) που έκανε πρεμιέρα με την ευκαιρία αυτή. Στην ιστορική Τελετή Έπαρσης Σημαίας του Bowling Green, αν και δεν είχαν αρχικά προγραμματιστεί στο επίσημο πρόγραμμα, διασφάλισα ότι θα εμφανίζονταν και θα αναγνωρίζονταν ενώπιον της κοινότητας που θα συγκεντρωνόταν εκεί.

Στο Γκαλά της Ημέρας Ανεξαρτησίας της Ελλάδας στην οδό Cipriani 42nd, διασφάλισα επίσης ότι οι χορευτές τους ήταν σε θέση να παρουσιάσουν τους παραδοσιακούς χορούς της Αιτωλοακαρνανίας, μια ουσιαστική έκφραση της τοπικής πολιτιστικής ταυτότητας και της ιστορικής μνήμης του ίδιου του Μεσολογγίου. Ωστόσο, εκείνο το βράδυ μας έδωσαν μια εξαιρετική έκπληξη.

Ερμήνευσαν το θρυλικό RAST — ίσως την πιο μοναδική και εμβληματική χορευτική παράδοση που συνδέεται με την ευρύτερη περιοχή του Μεσολογγίου και συνδέεται βαθιά συμβολικά με την ίδια την Έξοδο. Διακεκριμένος για τον μοναδικό ρυθμό, τη συναισθηματική εκφραστικότητα και τον έντονα δωρικό χαρακτήρα του, ο χορός αναδεικνύει τις αυτοσχεδιαστικές ικανότητες του κορυφαίου χορευτή, αντανακλώντας παράλληλα τη δύναμη, την αυστηρότητα και το πνεύμα της περιοχής. Για τους περισσότερους από τους παρευρισκόμενους, ήταν η πρώτη φορά που παρακολουθούσαν αυτή την αξιοσημείωτη παράδοση.

Το ίδιο βράδυ, κατά τη διάρκεια μιας ειδικής παρουσίασης, είχα την μεγάλη τιμή να απονείμω στον Κυβερνήτη Νεκτάριο Φαρμάκη, ως εκπρόσωπος της Δυτικής Ελλάδας, το Αναμνηστικό Βραβείο 205/250 Αετού — 200ή Επέτειος της Εξόδου του Μεσολογγίου. Ο Κυβερνήτης Φαρμάκης συνοδεύτηκε στη σκηνή από τους χορευτές του Μεσολογγίου και μετά τα σχόλιά του, ένας από τους χορευτές βγήκε μπροστά και τραγούδησε, μπροστά σε ένα έκπληκτο κοινό, ένα από τα μεγάλα εμβληματικά κλέφτικα τραγούδια που σχετίζονται με την Έξοδο.

Για μένα προσωπικά, έγινε μια από τις καθοριστικές στιγμές ολόκληρης της βραδιάς.

Τα κλέφτικα τραγούδια είναι βαθιά ριζωμένα μέσα μου από την παιδική μου ηλικία. Μου φέρνουν στο νου αναμνήσεις συγγενών που έχουν φύγει από εδώ και καιρό, φωνές που ακούστηκαν σε σπίτια και συγκεντρώσεις πριν από πολλά χρόνια, ενός παλαιότερου ελληνικού κόσμου που μεταφέρεται μέσα από τη μνήμη, το τραγούδι και τη θυσία. Μέχρι σήμερα, αυτά τα τραγούδια αναζωπυρώνουν κάτι βαθύ μέσα μου. Δεν είναι απλώς μουσική, είναι ζωντανή ιστορία.

Το Μεσολόγγι, σε αυτή την 200ή επέτειο της Εξόδου, στέκεται αιώνια ως σύμβολο θυσίας, θάρρους, αντίστασης και ελευθερίας. Η ηρωική Έξοδος του 1826 συγκλόνισε τη συνείδηση ​​του κόσμου και ενέτεινε το μεγάλο κύμα φιλελληνισμού που τελικά ενίσχυσε τη διεθνή υποστήριξη για τον ελληνικό σκοπό και την αναγέννηση της Ελλάδας.

Στη συνέχεια, ήρθε μια άλλη βαθιά συγκινητική στιγμή.

Το πρωί της Κυριακής πριν από την Παρέλαση, κατά τη διάρκεια του παραδοσιακού πρωινού της Παρέλασης στο The Pierre Governor, ο Φαρμάκης μίλησε ενώπιον των συγκεντρωμένων. Στη συνέχεια, συγκινήθηκα βαθιά και ειλικρινά έμεινα έκπληκτος όταν αυτός και οι πολλοί υπέροχοι άνθρωποι από το Μεσολόγγι που ήταν παρόντες με παραδοσιακές ενδυμασίες μου έδωσαν ένα εξαιρετικό δώρο: μια ολοκληρωμένη παραδοσιακή φορεσιά της περιοχής του Μεσολογγίου, από το κάλυμμα κεφαλής μέχρι τα παπούτσια, πλούσια διακοσμημένη και όμορφα κατασκευασμένη.

Ήταν μια πράξη γενναιοδωρίας, φιλίας και τιμής που δεν θα ξεχάσω ποτέ.

Ilias I. Katsos