Twenty-two ancient Greek artifacts have been returned from Israel to Greece

 Twenty-two ancient Greek artifacts have been returned from Israel to Greece after being seized by Israeli authorities in a case involving illegally removed antiquities. The historic repatriation marks the first time Israel has returned ancient artifacts to Greece.

In a significant development for the protection of Greece’s cultural heritage, Israel has returned 22 ancient artifacts to Athens after authorities seized the objects as part of efforts to combat the illegal trafficking of antiquities.

The handover ceremony took place on October 13, 2026, at the National Archaeological Museum in Athens. Greek Culture Minister Lina Mendoni received the artifacts from Israel’s ambassador to Greece, Pnina Yanai, in the presence of Amir Ganor, head of the Israel Antiquities Authority’s Theft Prevention Unit.

The return represents a historic first in Greek-Israeli cooperation on the recovery of cultural treasures and highlights ongoing international efforts to combat the illicit trade in archaeological objects.

Which Ancient Greek Treasures Were Returned?

The collection consists of 22 objects, including 15 Attic vessels, six Corinthian vessels and a bronze statuette depicting a female figure.

Of the Attic vessels, 11 are black-figure, three are red-figure and one is black-glazed. The objects date from the Archaic and Classical periods of ancient Greece.

The Corinthian vessels date to the Archaic period, while the collection as a whole spans approximately 700 to 320 BC.

These artifacts provide valuable evidence of ancient Greek craftsmanship, artistic traditions and everyday life. However, the authenticity of the bronze female statuette requires further examination by specialists.

How Were the Artifacts Discovered in Israel?

The objects were discovered and seized by the Israel Antiquities Authority’s Theft Prevention Unit as part of efforts to combat the illegal trade in cultural property.

The precise circumstances surrounding their removal from Greece, their subsequent transfer to Israel and their discovery have not been fully disclosed in the available reports.

Nevertheless, their return represents an important step in international cooperation against antiquities trafficking and the recovery of cultural objects removed from their countries of origin.

Greek Culture Minister Welcomes Historic Repatriation

Greek Culture Minister Lina Mendoni welcomed the return, describing it as a significant development in relations between the two countries.

The repatriation marks the first time Israel has returned antiquities to Greece and is expected to strengthen cooperation between the two countries’ authorities in protecting cultural heritage.

Officials have also emphasized the importance of exchanging expertise and best practices to prevent the illegal excavation, trafficking and sale of archaeological objects.

Israeli Ambassador Pnina Yanai likewise highlighted the importance of returning cultural objects to their place of origin and preserving heritage for future generations.

Greece Continues Its Fight to Recover Lost Antiquities

The return of the 22 artifacts comes amid Greece’s broader campaign to recover antiquities that were illegally removed from its territory and subsequently ended up in private collections or museums abroad.

One of the most prominent cases remains the Parthenon Sculptures, which are held by the British Museum in London and whose return Greece continues to pursue.

The repatriation from Israel demonstrates how international cooperation can help countries recover important pieces of their cultural heritage.

For Greece, the return of the 22 objects represents another step toward restoring archaeological treasures to their homeland and preserving the country’s ancient history for future generations.

Greece High Definition

greecehighdefinition.com

Μια διάσημη αγγειογραφία από απουλιανό ερυθρόμορφο κρατήρα (περ. 340–330 π.Χ.)

 

Η εικόνα δείχνει μια διάσημη αγγειογραφία από απουλιανό ερυθρόμορφο κρατήρα (περ. 340–330 π.Χ.), η οποία απεικονίζει τον Ιάσονα να παραδίδει το Χρυσόμαλλο Δέρας στον βασιλιά Πελία.

Τα Πρόσωπα και η Σκηνή

ΜορφήΠεριγραφή και Ρόλος στη Σκηνή

Ιάσων

Ο νεαρός ήρωας στέκεται στα αριστερά, κρατώντας ένα δόρυ στο δεξί του χέρι, ενώ με το αριστερό κρατά και επιδεικνύει το Χρυσόμαλλο Δέρας.

Πελίας

Ο ηλικιωμένος βασιλιάς της Ιωλκού κάθεται σε έναν περίτεχνο θρόνο στα δεξιά. Κρατά ένα σκήπτρο και απλώνει το χέρι του με έκπληξη ή δέος αντικρίζοντας το δέρας.

Φτερωτή Νίκη

Ιπτάμενη πάνω από τις δύο μορφές, η θεά Νίκη κρατά ένα στεφάνι προετοιμαζόμενη να στέψει τον Ιάσονα για την επιτυχία του άθλου του.

Πλαίσιο του Μύθου

Ο βασιλιάς Πελίας είχε στείλει τον Ιάσονα στην επικίνδυνη Αργοναυτική Εκστρατεία με σκοπό να φέρει το Χρυσόμαλλο Δέρας από την Κολχίδα. Η απαίτηση αυτή ήταν στην πραγματικότητα μια προσπάθεια του Πελία να ξεφορτωθεί τον Ιάσονα, καθώς φοβόταν ότι ο νεαρός θα του έπαιρνε τον θρόνο. Η συγκεκριμένη παράσταση αποτυπώνει τη στιγμή της θριαμβευτικής επιστροφής του ήρωα, ο οποίος εκπλήρωσε την υπόσχεσή του.

Το πρωτότυπο αγγείο φυλάσσεται σήμερα στο Μουσείο του Λούβρου στο Παρίσι

ΛΑΤΡΕΙΣ της ΕΛΛΗΝΟΡΩΜΑΙΚΗΣ ΤΕΧΝΗΣ - Miranda Skiniti  ·

27ο ΤΑΚΤΙΚΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ Ι.Κ. ΕΛΛΑΔΟΣ – ΝΕΑ ΔΙΟΙΚΗΣΗ ΚΙΣΕ

 

Το 27ο Τακτικό Συνέδριο Αντιπροσώπων των Ισραηλιτικών Κοινοτήτων Ελλάδος, που συγκλήθηκε στην Αθήνα την Κυριακή 11.10.2026, εξέλεξε ομόφωνα το νέο Δ.Σ. του ΚΙΣΕ, με Πρόεδρο τον Βίκτωρα Ελιέζερ.

Το ΝΕΟ Δ.Σ. ΤΟΥ ΚΙΣΕ

Το νέο Δ.Σ. του ΚΙΣΕ, που προέκυψε από τις αρχαιρεσίες του 27ου Τακτικού Συνεδρίου, πραγματοποίησε την πρώτη του συνεδρίαση στις 11.10.2026 και συγκροτήθηκε σε Σώμα ως εξής:

Πρόεδρος: ΒΙΚΤΩΡ Ι. ΕΛΙΕΖΕΡ

Α’ Αντιπρόεδρος: ΛΑΖΑΡΟΣ (ΛΑΡΡΥ) ΣΕΦΙΧΑ

Β’ Αντιπρόεδρος: ΟΒΒΑΔΙΑΣ (ΟΒΗΣ) ΝΑΜΙΑΣ

Γενικός Γραμματέας: ΔΑΥΙΔ ΜΩΥΣΗΣ

Γενικός Ταμίας: ΔΑΝΙΗΛ ΜΠΕΝΑΡΔΟΥΤ

Αναπληρωτής Γενικός Γραμματέας: ΣΑΜΟΥΗΛ (ΣΑΜΜΥ) ΒΑΡΣΑΝΟ

Αναπληρωτής Γενικός Ταμίας: ΓΙΟΜΤΩΒ (ΑΚΗΣ) ΡΟΜΠΙΣΑ

Μέλη: ΜΩΥΣΗΣ ΜΑΝΟΥΑΧ, ΆΝΝΑ ΆΝΘΗ ΜΑΤΑΘΙΑ, ΜΑΡΚΟΣ ΜΠΑΤΙΝΟΣ, ΙΩΣΗΦ ΟΒΑΔΙΑΣ, ΧΑΪΜ-ΒΙΚΤΩΡ ΣΑΚΚΗΣ

Αναπληρωματικά Μέλη: ΛΕΟΝ ΣΑΛΤΙΕΛ, ΗΛΙΑΣ ΠΕΣΣΑΧ, ΚΕΛΛΥ ΝΑΜΙΑ

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΣΤΟ ΣΑΪΤ ΤΟΥ ΚΙΣΕ ΑΝΑΛΥΤΙΚΟ ΡΕΠΟΡΤΑΖ ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΡΓΑΣΙΕΣ ΤΟΥ 27ου ΤΑΚΤΙΚΟΥ ΣΥΝΕΔΡΙΟΥ

https://www.kis.gr/.../27o-taktiko-synedrio-ik-ellados...

ΚΙΣ Κεντρικό Ισραηλιτικό Συμβούλιο Ελλάδος

The Sarcophagus of Polyxena, Daughter of King Priam of Troy.

 

It was brought to light during a rescue excavation in 1994 at a tumulus known as "Kız Öldün" (meaning "The Girl Died") in the Biga district of Çanakkale. Even after thousands of years, women remain in a position where they can be sacrificed—disposable, easily cast aside. Such mythological tales offer a profound insight into the sociology of that era. Achilles, having grown fond of Polyxena, confides in her, revealing his vulnerability—his heel. Subsequently, Polyxena’s brothers, Paris and Deiphobos, strike Achilles in the heel near the Temple of Apollo, killing him. The spirit of Achilles demands the sacrifice of Polyxena. She neither refuses nor pleads; instead, she walks toward death with the solemn dignity befitting a princess. Following the fall of Troy, Neoptolemus—the son of Achilles—seizes Priam’s grieving daughter, Polyxena, by the shoulder and plunges his sharp blade into her throat, sacrificing her at the tomb of his father. While the sarcophagus features various other narratives, this particular scene—a moment frozen in time—is the most striking. Another curious detail is the name of the site where it was discovered: "Kız Öldün" (The Girl Died). The narrative is compelling, yet the skeleton found inside the sarcophagus turned out to be that of a male. Dating back to around 500 BC, it is currently on display at the Troy Museum in Çanakkale.

TROY and Ancient World History

ΔΙΕΣΩΣΑΝ ΟΙ ΝΕΣΤΟΡΙΑΝΟΙ ΙΕΡΑΠΟΣΤΟΛΟΙ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΚΑΤΑΚΤΗΣΗ ΤΗΣ ΚΙΝΑΣ?

 

Η παντελώς άγνωστη ιστορική πορεία του Μεγάλου Αλεξάνδρου μέσα στην καρδιά της Κίτρινης ηπείρου, διασώθηκε φίλοι μου, διαμέσου των Βυζαντινών ιεραποστόλων της Ανατολικής Ασσυριακής Εκκλησίας, που ασπάζονταν τις μονοφυσιτικές δοξασίες του Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως Νεστόριου (386-451). Οι *Νεστοριανοί ιεραπόστολοι λοιπόν, οι οποίοι κατάφεραν να διεισδύσουν στην καρδιά της Κίνας, έχαιραν ιδιαίτερης αποδοχής από την τοπική ηγεσία, και όπως αναφέρεται μάλιστα οι πρώτοι αυτοκράτορες της δυναστείας Τang, Gaozu (566-635) και Taizong (598-649), όχι μόνον τους προστάτευσαν με ζήλο, αλλά και τους επέτρεψαν επιπλέον να οικοδομήσουν τις δικές τους εκκλησίες μέσα στην αχανή επικράτεια. Τρανή μαρτυρία αποτελεί η περίπτωση μιας αρχαιολογικής αναθηματικής πλάκας «η οποία είναι γνωστή με την ονομασία : «Το αστέρι του Sian-Fu», ή «Το μνημείο μνημόνευσης της διάδοσης στη Μεσαία Αυτοκρατορία της Κίνας της επιφανούς θρησκείας του Da-Qin». Το μνημείο αυτό που ανακαλύφθηκε στην αυτοκρατορική περιοχή Sian-Fu, κοντά στο παλάτι της νεότερης πρωτεύουσας Xian, εκτός από τα δόγματα, τους ιερείς, χορηγούς κτλ., αναφέρει στη βάση του την εξής καταπληκτική επιγραφή, γραμμένη στη συριακή γλώσσα με το αραμαϊκό αλφάβητο: «Κατά το έτος των Ελλήνων χίλια ενενήντα δύο, ο ιερέας Jazedbuzid (Yesbuzid), ιερέας και επίσκοπος της βασιλικής Cumdan, υιός του φωτισμένου Mailas, ιερέα του Balkh, μιας πόλης του Τουρκεστάν, δημιούργησε αυτό το αφιέρωμα, στο οποίο ανέγραψε τη Διαθήκη του Λυτρωτή μας και το κήρυγμα των αποστολικών ιεραποστόλων στον αυτοκράτορα της Κίνας».

«Το αστέρι του Sian-Fu», σύμφωνα με τα αναγραφόμενα είχε ανεγερθεί επί αυτοκρατορίας Kien-chung ή Wenzong των Tang (809-840), οπότε βάση της επιγραφής, που θεωρεί ότι από το δεύτερο έτος της βασιλείας του (828), ως την εποχή που είχαν εμφανιστεί οι πρώτοι αρχαίοι Έλληνες στην Κίνα είχαν περάσει 1092 χρόνια συνολικά, πηγαίνοντας πίσω στο χρόνο, καταλήγουμε στο σωτήριο έτος 264 π.Χ., σύμφωνα με το Γρηγοριανό ημερολόγιο, εποχή κατά την οποία κυβερνούσε ο αυτοκράτορας Zhaoxiang ( 324- 250 π.Χ.), τον οποίο παρουσίασε η παλλακίδα Μi Bazi ως φυσιολογικό απόγονο του Huangdi,(Ξανθού αυτοκράτορα/Αλεξάνδρου), που είχε συνευρεθεί μαζί της μετά από μια τιμητική δεξίωση στο παλάτι της δυναστείας Qin, και τον αποκαλούσαν αργότερα : Gezer ή Gezar, με την έννοια του Καίσαρα, ως διαχρονικού βασιλιά του Βυζαντίου.

Γεγονός που αποδέχεται και ο Ινδός μελετητής των σανσκριτικών γλωσσών N. Gopala Pillai M. A. (1914 -1978), ο οποίος αναφέρει μεταξύ άλλων ότι : «πολλά χρόνια πριν από το Ισλάμ, οι Βυζαντινοί έμποροι και οι ιεραπόστολοι γνώριζαν ότι διέσχιζαν τη Διαδρομή του Μεταξιού και ότι ο Μέγας Αλέξανδρος είχε ιδρύσει μέσα στην καρδιά της Κίνας την πρωτεύουσα Chubhan, πλησίον της πόλης Sianfu». Η αρχαία αυτή περιτοιχισμένη πέτρινη πολιτεία, σε αντίθεση με τις εγχώριες που χρησιμοποιούσαν πήλινες δομές μέχρι τότε, κατέστη αργότερα πρωτεύουσα της δυναστείας Qin, γνωστή με τις ονομασίες Xianyang και Xian (Δυτική Ειρήνη). Η πρωτοποριακή διαπίστωση του Ινδού λόγιου N. Gopala Pillai M. A. (1914 -1978), εναρμονίζεται πλήρως και διαμέσου των αρχαίων Νεστοριανών μνημείων που βρέθηκαν στην αυτοκρατορική περιοχή Sian-Fu της πρωτεύουσας.

Μεταξύ των πλέον σημαντικών πλακών, συγκαταλέγεται και μία Νεστοριανή ταφόπλακα που έφεραν στο φως το 1981 κάποιοι αγρότες στις ανατολικές ακτές του Ειρηνικού Ωκεανού (επαρχία Jiangsu), και χρονολογείται κατά τη διάρκεια της δυναστείας Yuan (1271-1368). Η ξεχωριστή αυτή ταφόπλακα που φέρει πάνω της δύο επιγραφές· μία στην κινεζική γλώσσα και μία στην τουρκική, αναφέρει τα εξής: «Στο όνομα του Κυρίου μας Ιησού Χριστού. Το 1628 σύμφωνα με την καταμέτρηση του αυτοκράτορα Αλεξάνδρου, κατά το έτος του φιδιού, τον τρίτο μήνα, την ένατη ημέρα (20 Μαΐου 1317), η σύζυγος του Xindu από το Dadu (Πεκίνο), η γυναίκα Ελισάβετ, σε ηλικία 33 ετών πραγματοποίησε τη σειρά του Θεού. Η ζωτικότητα και το σώμα της εγκαταστάθηκαν σε αυτόν τον τάφο. Η ψυχή της μπορεί να βρει σπίτι και προορισμό στον παράδεισο, συνοδευόμενη από τις αιώνιες αγνές γυναίκες Sarah, Rebecca και Rachel. Μπορεί να τιμάται για πάντα. Αμήν, ναι και πάλι Αμήν!». Σύμφωνα λοιπόν με τις ανωτέρω χρονολογικές καταγραφές, καταλήγουμε στο έτος 311 π.Χ., το οποίο ανταποκρίνεται περισσότερο αντικειμενικά στην ιστορική χρονολογία εισόδου των Ελλήνων στην Κίνα.

https://heiup.uni-heidelberg.de/.../article/view/19773/17230

Η δράση των Νεστοριανών ιεραποστόλων επαληθεύεται και διαμέσου της ύπαρξης του μεταθανάτιου εθίμου του οβολού, που τοποθετούνταν από τους συγγενείς του νεκρού μέσα στο στόμα του θανόντος, προκειμένου να πληρώσει τον βαρκάρη για να τον οδηγήσει στον Άδη. Σύμφωνα με την καθηγήτρια Lin Ying, του Πανεπιστημίου Zhongshan της Κινέζικης επαρχίας Guangzhou, στη διατριβή της «Fulin : Βυζάντιο και Κίνα στην περίοδο Tang (618-907)», αναφέρεται ότι η υπόθεση των οβολών βγήκε στην επιφάνεια κατά το καλοκαίρι του 1953, όταν μια ομάδα αρχαιολόγων του Ινστιτούτου του Shanxi, ανασκάπτοντας τον τάφο του ανώτερου αξιωματούχου Dugu Luo (534-599), στο χωριό Dizangwan της πόλης Xianyang, έφερε στο φως ένα χρυσό νόμισμα στο στόμα του νεκρού, το οποίο, σύμφωνα με τον αρχαιολόγο και ιστορικό Xia Nai αποτύπωνε τη μορφή του βυζαντινού αυτοκράτορα Ιουστίνου Β΄ (565-578). Η υπόθεση αυτή δεν ήταν νέα, επειδή πενήντα παρόμοια χρυσά Βυζαντινά νομίσματα, χρυσά ή κάλπικα είχαν ανακαλυφθεί ήδη σε ολόκληρη την Κίνα και την Μογγολία από τα τέλη του 19ου ως και τις αρχές του 20ου αιώνα, με αποτέλεσμα να υφίστανται πολλά αναπάντητα ερωτηματικά, λόγω των ιστορικών ταμπού που επικρατούν παγκοσμίως για θέματα ασύμβατης ιστορίας.

[Πηγή: Stephen Andrew Missick, Journal of Assyrian Studies, July 2012. On the discovery and excavation of the gravestone, see Shimin Geng, “Reexamination of the Nestorian Inscription from Yangzhou,” in Jingjiao: The Church of the East in China and Central Asia, ed. Roman Malek and Peter Hofrichter (Nettetal: Steyler, 2006), 253. Shimin Geng, Hans-Joachim Klimkeit, and Jens Peter Laut, “Eine neue nestorianische Grabinschrift aus China,” Ural-altaische Jahrbücher, N. F. 14 (1996): 164–175; Geng, “Reexamination.” Arthur C. Moule, “The Use of the Cross among the Nestorians in China,” T’oung Pao 28 (1931): 78–86; Ian Gillman and Hans-Joachim Klimkeit, Christians in Asia before 1500 (Richmond: Curzon, 1999), 231. Repercussions from the Far East: A Comparison of the Catholic and Nestorian Presence in China. Thomas Ertl, University of Vienna].

https://earlychurchhistory.org/.../the-nestorian-stele.../

Σημειώσεις: Η δράση των Νεστοριανών ιεραποστόλων στα εδάφη της Κίνας ξεκίνησαν μετά το σχίσμα και τους διωγμούς που επακολούθησαν επί αυτοκρατορίας Ζήνωνος (431/498), οπότε οι αιρετικοί οπαδοί του Πατριάρχη Νεστόριου αναγκάστηκαν να εγκατασταθούν στην πρωτεύουσα Κολοφώνα της Περσικής αυτοκρατορίας, και να ιδρύσουν εκεί το Πατριαρχείο τους κατά το 499 μ.Χ. με την ονομασία: «Ασσυριακή Εκκλησία της Ανατολής». Στη συνέχεια, έχοντας ορμητήριο την Περσία, κατόρθωσαν να επεκταθούν, (άλλοτε οικιοθελώς και άλλοτε διωκόμενοι) στη Συρία, Αραβία, Χορασμία, Σογδιανή, καθώς και στην κοιλάδα Tarim (Δ. Xianjang Κίνας), όπου εκεί ζούσαν πολλές και διάφορες φυλές των απογόνων στρατιωτών του Μεγάλου Αλεξάνδρου, (αμιγείς ή μη), γνωστοί ως Huaxia, Xin Bai, Xianbei, Λευκοί Ούννοι, Εφθαλίτες, κτλ.

Η ολοκληρωτική καταστροφή της Νεστοριανής εκκλησίας ξεκίνησε επί αυτοκράτειρας Wu Zetian (624-705), που θεώρησε τον εαυτό της μετενσάρκωση του Βούδα Maitreya, με αποτέλεσμα η ίδια να στραφεί ενάντια στους Νεστοριανούς, οι οποίοι είχαν πάρει μεγάλες οικονομικές χορηγίες από τα μέλη της δυναστείας Tang. Γεγονός που συνέβαλλε τελικά στην εκδίωξη όλων των ιερωμένων, μοναχών και πιστών της Ανατολικής Ασσυριακής Εκκλησίας, η οποία εξέλειπε οριστικά κατά την εποχή του Ταμερλάνου (1336 -1405), λόγω των σφοδρών διωγμών και των επιδημιών πανούκλας και παρωτίτιδας που επακολούθησαν, μεταξύ των ετών 858 έως 1345.

*Οι φωτογραφίες της ανάρτησης απεικονίζουν 2 ευρήματα από το Μουσείο της Κινεζικής πόλης Niya, Β.Δ. της επαρχίας Xingiang και ένα από το Μουσείο της Yinchuan, της επαρχίας Ningxia.

ΦΙΛΟΙ ΜΕΓΑΛΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΚΑΙ ΑΣΥΜΒΑΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ

Χριστίνα Πριάμου

https://www.facebook.com/groups/1220214111910407/